ถ้าทุกข์จากสิ่งไหน ก็ขอให้เดินออกจากสิ่งนั้น หากทำไม่ได้ ก็ต้องอยู่ให้เป็น

0
1012

ถ้าทุกข์จากสิ่งไหน ก็ขอให้เดินออกจากสิ่งนั้น หากทำไม่ได้ ก็ต้องอยู่ให้เป็น
ทุกข์จากสิ่งไหน ก็ขอให้เดินออกจากสิ่งนั้น
หากทำไม่ได้ ก็ต้องอยู่กับทุกข์ให้เป็น
ทำใจยอมรับ หากแก้ทุกข์นั้นไม่ได้
ก็ให้แก้ที่เราก่อน การแก้ในที่นี้คือ


แก้ที่ความคิดเพราะหลายคนทุกข์จากความคิด
คิดย้ำๆ วนเวียนอยู่กับทุกข์ไม่จบไม่สิ้น
แบกอดีต แบกเรื่องราวที่เกิดขึ้นแล้วแก้ไขไม่ได้แบกความเจ็บปวด
เจ็บใจ เศร้าหมอง ‘ความทุกข์’ จึงวนเวียนอยู่เช่นนี้
ไม่จางหาย ยิ่งพยายามลืมก็ยิ่งเจ็บปวด
ยิ่งพยายามวาง พยายามอภัย ปล่อย ยิ่งเคียดแค้นอยากเอาคืน

เมื่อรู้อย่างนี้ก็จงแก้ที่ใจ “ทุกข์เกิดที่ไหนก็แก้ที่นั้น”
ใจมันทุกข์ก็แก้ที่ใจก่อน ฝึกข่ม ฝึกอดทน ฝึกสกัดกลั้น
‘ทุกข์ให้รู้ว่าทุกข์ เจ็บให้รู้ว่าเจ็บ รู้สึกอย่างไรให้รู้เท่าทัน’
ผ่านลมหายใจเข้าและออก กำหนดลมหายใจเขา-ออก.ให้เนิบช้า
จดจ่อ เพ่งลงไปที่อารมณ์ที่เกิดขึ้น จนกว่าความรู้สึกนั้นจะค่อยๆดับลง
ผ่านการฝึกสมาธิเมื่อมีสมาธิก็จะมีสติ
เมื่อสติมาปัญญาก็จะเกิด เห็นทุกข์ภัยของทุกข์-สุขที่เกิด
เห็นทุกอย่างแวดล้อมว่ามันไม่เที่ยงแท้ แน่นอน
ทุกๆ อย่างจะผ่านไปและจะกลับมาใหม่ หมุนเวียนอยู่อย่างนี้
รู้เท่าทันทุกข์ ก็จะเบื่อ ปลง ปล่อยวาง อภัย เท่านี้เอง